Miesiąc: grudzień 2011

Rybitzky pisze: zgody między nami nie będzie.  Pyzol – dzień świety święcić, nie zatruwać nienawiścią. Kiedyś jeszcze, dawno temu, w okolicach 10 Kwietnia, ktoś na S24 napisał, że my Polacy jesteśmy narodem za łagodnym. Że inne nacje dlatego osiągnęły sukces cywilizacyjny, że przeszły  przez oczyszczającą wojnę domową, co pozwoliło wygranej stronie, po zwycięstwie, skupić wszystkie siły na budowie porządnego, silnego państwa. A my, Polacy – z tym naszym odwiecznym “kochajmy się!”, nawet w chwilach ciężkich konfliktów nigdy spraw nie doprowadzamy do końca i przez to właśnie sprawy buksują w miejscu, nie jesteśmy w stanie zbudować poważnego państwa – jak pisał…

Siedzieli wokół ogniska rozpalonego w dużej puszce po konserwach, światło płomyka roznieconego z garści strużyn pełgało po hali fabrycznej, którą budowali, a teraz,  w przerwie starali się jakoś ogrzać, wiedząc, ze to tylko namiastka. Dobrze chociaż, że byli pod dachem i nie wystawieni na wiatr, który w całym nowosybirskim ITL  hulał sypiąc tumanami śniegu. Nie wiedzieli jakie ma być przeznaczenie hali, ale raczej domyślali się, że coś związanego z wojskiem, bo na budowie czesto pojawiali się wojskowi w zielonych szynelach, kontrastujacych z szaroniebieskimi mundurami pilnujących ich NKWD, lecz była to raczej zanotowane na skraju świadomości – całymi dniami lali beton…

  Wesołych i Błogosławionych Świąt! Asia Rysowniczka dała mi swój rysunek szopki Bożonarodzeniowej do wystawienia na Salonie24 na aukcji, z której środki będą przeznaczone dla wsparcia Polaków w Krzywym Rogu, o których pisał swego czasu u siebie Igor. Pieniądze zadeklarowane w aukcji należy wpłacić na konto Stowarzyszenia Odra – Niemen, którego Pani Prezes Ilona Gosiewska była tak dobra, że objęła swoim patronatem całą akcję. Regulamin aukcji jest następujący: W komentarzach do tej notki proszę deklarować kwotę, jaką chcecie dać dla Polaków z Krzywego Rogu. Obrazek z dedykacją Autorki otrzyma ten, kto zadeklaruje i wpłaci kwotę najwyższą. Natomiast wszyscy uczestnicy aukcji,…

Skacowany Pan Zbyszek bladym świtem w niedzielę wsiadł w samochód i pojechał z powrotem. Zwykle jeździł skrótem przez las, żeby dostać się do szosy siedleckiej i dalej do Warszawy. Las był uczciwy, wysokopienna sosna, w lecie grzyby i jagody, zimą zające.  Mniej więcej w połowie skrótu, na środku leśnego duktu stał czołg. Pan Zbyszek zatrzymał się przed nim i wysiadł ze swego fiata. W czołgu otworzyła się klapa kierowcy i wynurzyła się głowa ze skośnymi oczami i w hełmofonie. Cisza była zupełna, silnik czołgu milczał, a „fiacina chyba się z wrażenia zesrał  – jak powiedział Pan Zbyszek, celując Jaruzelowi strzałką…

  Nastroje jak widzę są minorowe –  i o to chodziło chyba twórcom tego “eventu”, jakim było przemówienie ministra Sikorskiego, oby żył wiecznie (©Seawolf), wygłoszone w Berlinie przed audytorium tamtejszych prawdziwych Europejczyków, a raczej euro-pejczyków, bo pejczykiem będą chcieli nas do tej Europy zapędzić. To co Rybitzky napisał w swojej notce, że woli Berlin niż “but ruskiego żołdaka” jest może i kolorowo-fantazyjne i obrazowo powiedziane, z dodatkami historycznymi , odwołaniem się do czasów saskich oraz ponurej ówczesnej historii zmierzchu Rzczpospolitej Obojga Narodów, ale nijak się ma do rzeczywistej sytuacji, którą mamy teraz.  Otóż (abstrahując od dygresji i analogi historycznych, Wettinów…

  Bez wątpienia przemówienie ministra Radka Sikorskiego wygłoszone w Berlinie, przemówienie polskiego ministra spraw zagranicznych na temat pryncypiów polskiej polityki zagranicznej spełniło swój cel – jeśli taki był – postawienia na nowo kwestii suwerenności Polski. Temat, wydawałoby się, zamknięty i oczywisty, jednakże – jak wskazał Jacek Korabita Kowalski w swojej notce – nie jest istotny odbiór słów Sikorskiego za granicą, lecz w Polsce. To postawienie sprawy suwerenności otwiera pole dyskusji w kwestii do tej pory bezdyskusyjnej, uznawanej przez większość Polaków (za wyjątkiem jakichś egzotycznych indywiduów w rodzaju syna p. Nowickiej) za oczywiste dobro – to znaczy, że suwerenność Polski jest…