Kategoria: Wojna informacyjna i podmiotowość narodowa

Plakat Wojciecha Korkucia dla Reduty Dobrego Imienia

1. Wprowadzenie: cenzura jako mechanizm unicestwiania Słowa Cenzura nie jest jedynie zakazem – jest techniką unicestwienia Słowa, a więc zamachem na samo źródło kultury i ciągłość wspólnoty. Gdy słowo zostaje wymazane, nie znika tylko tekst – znika możliwość, by wspólnota zobaczyła siebie w innym świetle. Znika alternatywa. Znika droga. Cenzura to amputacja pamięci, po której zostaje nie rana, ale pustka, w której człowiek rodzi się i żyje, nie wiedząc, że coś zostało mu zabrane. W PRL cenzura była jawna, ciężka i brutalna. Istniał urząd, pieczęć, nożyce. Wydawca wiedział, że książka nie przejdzie, autor wiedział, że jego zdanie zostanie wycięte, a…

W świecie, w którym informacja stała się najpotężniejszym narzędziem władzy, Polska stoi przed koniecznością odzyskania suwerenności informacyjnej – nie tylko w sensie geopolitycznym, ale także głęboko ontologicznym. Esej „Suwerenność w epoce algorytmu” to bezkompromisowa analiza mechanizmów tresury poznawczej, jakiej poddawane są społeczeństwa przez algorytmy Big Techu. Ignacy Siedlecki pokazuje, że walka o niepodległość dziś to walka o aparat poznawczy obywatela, a bez odbudowy narodowej infrastruktury medialnej, technologicznej i edukacyjnej – nie ma mowy o wolności. To tekst, który trzeba przeczytać, zanim ostatni ślad prawdy zostanie wyparty przez symulację.