Przedstawiam moją systemową analizę ustawy o rynku kryptoaktywów, przygotowaną z wykorzystaniem metody SCIM-GOV – narzędzia, które opracowałem do oceny jakości regulacji poprzez badanie ich struktury semantycznej, logiki systemowej oraz konsekwencji dla suwerenności państwa, innowacyjności gospodarki i wolności obywateli.
W analizie pokazuję, że ustawa w swoim kształcie stanowi nadmiernie obciążający i nieproporcjonalny reżim regulacyjny, będący efektem połączenia dwóch różnych unijnych aktów – MiCA oraz TFR – w jeden, znacznie cięższy pakiet wymogów. Tak skonstruowane przepisy najmocniej uderzają w polskie firmy technologiczne i startupy, które nie mają zasobów, by sprostać tak rozbudowanej biurokracji.
W warstwie definicyjnej i interpretacyjnej ustawa oddaje kontrolę nad językiem i kategoriami pojęciowymi podmiotom zewnętrznym, osłabiając zdolność państwa do samodzielnego kształtowania polityki technologicznej. Jednocześnie wzmacnia interesy dużych zagranicznych platform i regulacyjnych centrów spoza Polski, co strukturalnie osłabia naszą zdolność do konkurowania w gospodarce cyfrowej.
Szczególnie niebezpieczny jest wpływ ustawy na rozwój Web3, smart kontraktów, tokenizacji oraz zdecentralizowanych usług cyfrowych. To technologie, które stanowią fundament przyszłej gospodarki opartej na rozproszonej infrastrukturze i cyfrowej własności. Zastosowane w ustawie rozwiązania praktycznie uniemożliwiają ich rozwój w Polsce, ograniczając wolność technologiczną obywateli i pogłębiając zależność od zagranicznych ośrodków gospodarczych.
Wnioski są jednoznaczne:
ustawa ogranicza polską innowacyjność, obniża odporność państwa i pozbawia Polskę możliwości pełnego uczestnictwa w gospodarce XXI wieku. Zamiast wzmacniać suwerenność technologiczną, wzmacnia mechanizmy zależności.
Pełny raport – zawierający metrykę SCIM-GOV, analizę semantyczną, ocenę ryzyk regulacyjnych oraz opis konsekwencji dla polskiego ekosystemu innowacji – udostępniam poniżej.
